Affordable Access

Een nieuw cultureel centrum voor Belleville, de oude Meccano fabriek getransformeerd:

Authors
Publication Date
Source
TU Delft Repository
Keywords
License
Unknown
External links

Abstract

De oude Meccano fabriek (gebouwd 1922) zal in 2008 zijn huidige functie verliezen en zal het getransformeerd moeten worden in een cultureel centrum. Het huidige gebouw bestond uit allerlei verschillende gedeeltes die geen onderlinge verbindingen hadden. Uitgangspunt bij het ontwerp was dan ook om deze onderdelen weer tot een geheel te smeden. De sterke punten van het gebouw; de oude staalconstructies en de Art Nouveaugevel, moesten daarbij behouden blijven. De kwaliteit van de buitenruimtes moest verbeterd worden en de ruimtelijke opzet van de middenbeuk van het gebouw moest veranderd worden, zodat het gebouw veel helderder en duidelijker van opzet zou worden. Hierdoor zal het gebouw veel beter in zijn omgeving passen en een coherent geheel vormen met de stedelijke context. Belleville is gelegen op een helling, waardoor het gebouw een interessante dynamiek krijgt. Aan de straatzijde kom je binnen op de middelste van vijf verdiepingen, terwijl aan de achterzijde je het gebouw twee verdiepingen lager weer kunt verlaten, om uit te komen in twee ruime tuinen. In de huidige staat van het gebouw is daar echter niets van te merken, het gebouw is alleen horizontaal georienteerd. In mijn ontwerp heb ik ervoor gekozen om verticale verbindigen te maken zodat er interactie tussen de verschillende onderdelen van het gebouw mogelijk worden gemaakt. Hiervoor is op elke verdieping een vide aangebracht, die naar beneden toe steeds kleiner wordt, waardoor er een stelsel van vides ontstaat dat de aandacht van de bezoeker automatisch naar beneden leidt en de bezoeker uitnodigt het gebouw te ontdekken. Het culturele centrum bestaat uit een gedeelte voor onderwijs en meer openbare gedeeltes waar een cafbibliotheek, aula en theaterzaal onder vallen. Er is een fysieke route gecreeerd om deze met elkaar te verbinden door in de vide een tweetal trappen te realiseren. Deze trappen zijn uitgevoerd met een balustrade van bladmotieven, die verwijzen naar de Art Nouveau geschiedenis van het gebouw en geschiedenis van de plek als wijngaard. De theaterzaal, met een zaalcapaciteit van 120 bezoekers, was te groot om in het gebouw te kunnen plaatsen. Daarom is ervoor gekozen om deze ondergronds uit te voeren in de binnentuin. Een glazen toegangspaviljoen vormt de schakel tussen de oude fabriek en de nieuwe theaterzaal. Een duidelijke route onstaat hierdoor tussen de twee binnentuinen, het paviljoen en de trappen. Deze golfende beweging defineert de vorm van het paviljoen, dat met zijn uitkragende en licht hellende dak de overgang tussen gebouw en tuin symboliseert.

Statistics

Seen <100 times