Affordable Access

Publisher Website

7/Ocena skuteczności hipofrakcjonowanej, pooperacyjnej radioterapii u chorych na niskozróżnicowane glejaki mózgu

Authors
Journal
Reports of Practical Oncology & Radiotherapy
1507-1367
Publisher
Elsevier
Publication Date
Volume
9
Identifiers
DOI: 10.1016/s1507-1367(04)70863-9

Abstract

Uzasadnienie i cel pracy Niezadowalające wyniki skojarzonego leczenia chorych na glejaki mózgu o wysokiej złośliwości uzasadniają poszukiwanie nowych, niekonwencjonalnych form postępowania leczniczego. W ostatnich latach w wielu ośrodkach prowadzono badania kliniczne nad niekonwencjonalnymi sposobami frakcjonowania dawki promieniowania. Niniejszy raport dotyczy oceny skuteczności hipofrakcjonowania radioterapii pooperacyjnej, którą prowadzono w latach 1989–1998w Wojewódzkim Ośrodku Onkologicznym w Opolu. Materiał Podmiotem analizy jest grupa 145 chorych poddanych pooperacyjnej radioterapii w latach 1982–2001, z których u 79 rozpoznano gwiaździaka anaplastycznego (AA), a u 66 glejaka wielopostaciowego (GSM). Wiek 87 mężczyzn i 58 kobiet wahał się w przedziale od 17 do 77 lat, średnio 47 lat. Chorych napromieniano techniką SSD lub izocentrum, najczęściej z dwóch pól naprzeciwległych, 64 pacjentów metodą konwencjonalną, 2 Gy/dziennie przez 5 dni w tygodniu do dawki 60 Gy, pozostałych 81 pacjentów metodą hipofrakcjonowaną- dawką 5–6 Gy 2 razy w tygodniu do dawki 42–54 Gy. Metoda Skuteczność radioterapii hipofrakcjonowanej oceniano w oparciu o analizę przeżycia wg Kaplana-Meiera w porównaniu do grupy chorych napromienianych w sposób konwencjonalny z zachowaniem takich samych warunków technicznych leczenia. Dawkę biologiczną podawaną w obszarze tarczowym za pomocą hipofrakcjonowania przeliczono indywidualnie na dawkę biologicznie równoważną za pomocą równania liniowo-kwadratowego. Za podstawowy parametr oceny skuteczności leczenia przyjęto długość całkowitego przeżycia, Wyniki Zanotowano następujące odsetki przeżycia ogólnego w okresie 1,2 i 3-letnim, odpowiednio w grupie chorych poddanych radioterapii hipofrakcjonowanej i konwencjonalnej: 60% vs. 80%, 35% vs. 47% i 17% VS. 40%, przy czym różnice pomiędzy nimi były znamienne statystycznie (test log-rank, p=0.006). Mediana przeżycia chorych leczonych za pomocą hipofrakcjonowania była krótsza o 3.6 miesiąca w stosunku do chorych napromienianych konwencjonalnie. Typ histopatologiczny guza, stan sprawności i zakres operacji (totalna vs. inna) okazały się mieć również istotny wpływ na długość całkowitego przeżycia. Wnioski Hipofrakcjonowanie dawki pooperacyjnej radioterapii chorych na niskozróżnicowane glejaki mózgu było leczeniem o gorszej skuteczności w porównaniu do standardowego, konwencjonalnego napromieniania. Eskalacja dawki promieniowania polegająca na ok. dwukrotnym wzroście dawki biologicznej w obszarze tarczowym nie spowodowała poprawy wyników leczenia, a wręcz ich pogorszenie, co należy wiązaćz większym ryzykiem powikłań popromiennych tkanki nerwowej.

There are no comments yet on this publication. Be the first to share your thoughts.