Affordable Access

PARKER–OLDENBURG YÖNTEMİ İLE GRAVİTE VERİLERİNİN DÜZ VE TERS MODELLEMESİ (YOĞUNLUK ARAYÜZEYİNİN SAPTANMASI)

Authors
Publisher
DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ
Publication Date
Keywords
  • Teknolojİ

Abstract

Gravite anomalisine neden olan bozucu kütlenin bulunması için kullanılan ters çözüm algoritmasınaulaşabilmek için, iki boyutlu, gömülü ve engebeli topografya modelinin neden olduğu gravite anomalisinin hızlıhesabı için kullanılan formül yeniden düzenlenmiştir. Yöntem, bozucu topografyayı simgeleyen h(x)fonksiyonunun kuvvetlerinin Fourier dönüşümleri toplamını alarak gravite anomalisinin Fourier dönüşümünühesaplar. Fourier dönüşümü hızlı hesaplanabildiği için bu yöntem, hesaplamada, gravitasyonel alanının her biryapı için ayrı ayrı hesaplanıp toplanarak elde edilmesinden daha hızlıdır. Yöntemin hızı, pratik bir yöntemolarak sunulmasını sağlamaktadır. Ters çözümünün çoğulluğu bozucu kütle ile onu çevreleyen ortam arasındakiyoğunluk farkı ρ ve ters çözümün yapıldığı seviye zo olmak üzere iki bağımsız parametre ile tanımlanır. Bu ikiparametreyi belirleyen ek bilgi olmaksızın, gravite yorumundaki belirsizlik azaltılamaz. Yineleme işlemininyakınsamasını artırmak için alçak geçişli süzgeç uygulanmaktadır. Ancak yoğunluğun çok küçük yada zodeğerinin çok büyük olduğu durumlarda, ilksel gözlenen anomaliyi sağlayan topoğrafya ya ulaşılamadığıbulunmuştur. Ters çözüm algoritmasının çok fazla sayıdaki model noktasına, sayısal duyarlılıkta önemli birazalma veya hesaplama süresinde önemli bir artış olmaksızın uygulanabiliyor olması, yöntemi oldukça etkinyapmaktadır.In order to reach the inverse solution for the perturbing body giving rise to the gravitational anomalythrough the rearrangement of the formula used for the rapid calculation of such anomaly caused by a twodimensional uneven layer of material. The scheme calculates the Fourier transform of the gravitational anomalyas the sum of Fourier transforms of powers of the perturbing topography. This method is computationally muchmore efficient than calculating the gravitational field by breaking up the model into a set of prisms whosecontributions are calculated separately and summed. Essentially this method comprises of computationsinvolving Fourier transformations, which are relatively fast and straightforward with the FFT algorithm. Itsspeed makes the method to be presented as a practical one. The effects of the two parameters, the densitycontrast (ρ) and the level at which the inversion is made (zo) are observed, cause the nonuniqueness of theinversion. Without additional information constraining these parameters, the ambiguity in the gravityinterpretation can not be reduced. Convergence of the inversion is ensured by a suitable low pass filter infrequency domain. However, if the assumed density was too small or reference level too large, no topographycould be found which would give rise to an observed anomaly. The ability of this inversion scheme to handlelarge numbers of model points without greatly decreasing the numerical stability or greatly increasing thecomputation time makes it particularly attractive.

There are no comments yet on this publication. Be the first to share your thoughts.