Affordable Access

Publisher Website

107P Porównanie planowania leczenia w brachyterapii przy użyciu stacjonarnego i przewoźnego aparatu RTG

Authors
Journal
Reports of Practical Oncology & Radiotherapy
1507-1367
Publisher
Elsevier
Publication Date
Volume
3
Identifiers
DOI: 10.1016/s1507-1367(98)70304-9

Abstract

Precyzyjna lokalizacja ułożenia aplikatorów dojamowych z układem źródeł względem narządów wewnętrznych i kości wpływa na wiarygodne wyznaczenie dawek w obszarze napromienianym. Materiał i metoda Analizą objęto 19 kobiet z nieoperacyjnym rakiem szyjki macicy leczonych radioterapią. Zastosowano teleterapię i brachyterapię. Do brachyterapii stosowano Cs -137, LDR. Czas napromieniania wynosił około 24h w każdej z dwóch aplikacji w brachyterapii. Określono dawki w obszarze zmiany nowotworowej zdefiniowanej przez pkt. A oraz narządach szczególnie wrażliwych na promieniowanie: w odbytnicy (R 1, R 2) i w pęcherzu (P). Pozycję aplikatorów wraz ze źródłami na podstawie dwóch ortogonalnych zdjęć RTG przednio-tylnego (AP/PA) i bocznego. Wyniki W tabeli przedstawiono dawki w pkt. A, P, R 1, R 2 dla położenia aplikatorów, zlokalizowanych przewoźnym i stacjonarnym RTG. Aparat Obszar napromieniany Rozkłady dawek R 1 [%] R 2 [%] P[%] Przewożny 100 77 56 40 Stacjonarny 100 88 62 50 Wnioski Różnice w rozkładach dawki dla zdjęć wykonanych stacjonarnym RTG i przewoźnym RTG wynosiły odpowiednio 11% w odbytnicy i 10% w pęcherzu dla przykładowego chorego. Przewoźny aparat RTG umożliwił łatwe wykonanie zdjęć przy łóżku chorego i tym samym kontrolę położenia źródeł podczas zabiegu. Ponadto zabezpieczał przed przesunięciem aplikatorów jeszcze przed zabiegiem.

There are no comments yet on this publication. Be the first to share your thoughts.