Affordable Access

ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางคลินิก ปัจจัยส่วนบุคคล และความเหนื่อยล้าในผู้ติดเชื้อเอชไอวี

Authors
Publisher
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Publication Date
Keywords
  • ผู้ติดเชื้อเอชไอวี
  • ความล้า

Abstract

ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางคลินิก ปัจจัยส่วนบุคคล และความเหนื่อยล้าในผู้ติดเชื้อเอชไอวี กลุ่มตัวอย่างคือผู้ติดเชื้อเอชไอวี ที่เข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลบำราศนราดูร มีอายุ 18 ปีขึ้นไป และยินยอมให้ความร่วมมือในการวิจัย จำนวน 150 ราย เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความเหนื่อยล้าของไปเปอร์ แบบประเมินคุณภาพการนอนหลับของเวอร์แรน และแบบประเมินความซึมเศร้าของเบค แบบประเมินทั้งสามชุดได้ผ่านการตรวจความเที่ยง โดยการหาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค ได้ค่าความเที่ยง .95, .86, และ .93 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และค่าสถิติไค-สแควร์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความเหนื่อยล้าของผู้ติดเชื้อเอชไอวี จัดอยู่ในระดับปานกลาง (X = 6.40, S.D. = 1.35) 2. คุณภาพการนอนหลับและความซึมเศร้า มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความเหนื่อยล้าในผู้ติดเชื้อเอชไอวี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .56, .55 ตามลำดับ)

There are no comments yet on this publication. Be the first to share your thoughts.

Statistics

Seen <100 times
0 Comments